روش کار و معیار تصمیم

تفاوت سابقهٔ مشتری و پروندهٔ تخصصی

سابقه مشتری برای شناسایی، ارتباط، خرید و مراجعه به کار می‌رود. پرونده تخصصی شامل داده مرتبط با اجرای حرفه‌ای است و دسترسی محدودتری نیاز دارد. مشترک‌بودن هویت فرد، به معنی دسترسی یکسان همه کارکنان به تمام اطلاعات نیست.

۱

داده لازم هر نقش را فهرست کنید

پذیرش به برنامه و وضعیت مراجعه نیاز دارد؛ صندوق به اقلام و تسویه؛ متخصص به سابقه تخصصی مربوط. این نیازها را جدا بنویسید و از نمایش همه اطلاعات به همه نقش‌ها شروع نکنید.

۲

اطلاعات تخصصی را در جای مناسب نگه دارید

فرمول زیبایی، پرونده کلینیک و چارت دندان مفاهیم متفاوت‌اند. واردکردن همه آنها در یک یادداشت عمومی مشتری، کنترل دسترسی و کاربرد تخصصی را دشوار می‌کند.

۳

وضعیت را از محتوای حساس جدا کنید

ممکن است پذیرش فقط بداند فرم لازم تکمیل شده یا مراجعه آماده است. برای این کار همیشه دیدن تمام پاسخ‌ها لازم نیست. دسترسی را با هدف واقعی و مسئولیت نقش تنظیم کنید.

۴

ثبت و تغییر را قابل پیگیری کنید

اطلاعات باید به فرد، مراجعه و ثبت‌کننده درست وصل شوند. در تغییر نقش یا شعبه، دامنه دسترسی را دوباره بررسی کنید. سابقه کار قبلی نباید با تغییر کاربر بی‌معنا شود.

مثال آموزشی

پذیرش وضعیت فرم را می‌بیند

مسئول پذیرش برای شروع مراجعه، وضعیت تکمیل را بررسی می‌کند. متخصص مجاز محتوای تخصصی مرتبط را مرور می‌کند. این دو نمایش می‌توانند به یک مراجعه اشاره کنند اما دامنه اطلاعات متفاوت داشته باشند.

چه چیزی را بررسی کنید؟

  • هویت مشترک با مجوز مشترک اشتباه نشود.
  • داده حساس در یادداشت عمومی قرار نگیرد.
  • هر نقش فقط اطلاعات لازم کار خود را ببیند.
پیش از انتخاب

پاسخ پرسش‌های شما

آیا پرونده مشتری همان پرونده پزشکی است؟

خیر. خرید و ارتباط، با ثبت تخصصی درمان مسئولیت و حساسیت متفاوتی دارند. نیازها و مجوزهای آنها باید جدا تعریف شوند.

حذف یک دسترسی سابقه را تغییر می‌دهد؟

دامنه مشاهده کاربر با اصل سابقه داده دو مفهوم جدا هستند. سیاست نگهداری و اصلاح اطلاعات باید از قرارداد و قواعد تأییدشده گرفته شود.

قدم بعدی

این روش را در سناریوی کسب‌وکار خود ببینید

یک فروش، سفارش یا مراجعه از کسب‌وکار خود انتخاب کنید. نتیجه هر مرحله را با نیاز تیم‌تان مقایسه کنید.

درخواست دمو